Dürres

Vandaag zijn we vanuit Dhermi terug gereden naar Dürres dat op een kleine 40 km van de luchthaven van  Tirana ligt, van waaruit we morgen weer naar huis vliegen.

De afstand Dhermi – Dürres is 180 km en we deden er bijna 4 uur over.

De eerste 40 km reden we via haarspeldbochten hoog de bergen in.  Het was dus echt wel traag rijden, maar het loonde de moeite want we reden door een mooie omgeving.  Na elke bergop komt een bergaf, dus ook nu, de achterkant van de bergen was veel groener dan de rotsachtige voorkant waarlangs we omhoog reden, ezels en koeien deelden de weg met ons.

 

We reden door Vlöre, ook één van de toeristische trekpleisters hier in Albanië.  Het leek echt wel een leuke levendige toeristenstad, maar natuurlijk stropte het verkeer weer regelmatig op.

 

Daarna volgde voor praktisch de rest van de rit, autosnelweg of toch grote weg, maar wat wel opvalt er zijn hier enorm veel ronde punten.

Gelukkig zijn we toch nog redelijk goed en zonder verkeerd te rijden deze keer, in ons hotel in Dürres aangekomen.

Oorspronkelijk boekten we een hotel in het centrum van de stad, maar daar we op dag 2 van onze reis al zagen dat dit geen goed idee was, hebben we omgeboekt en verblijven we nu in een hotel ongeveer 6km buiten de stad.  Niet zo erg want we gingen er een rustige dag van maken vandaag. Na aankomst hebben we dus genoten van enkele drankjes op het leuke terras van het hotel, hebben we wat gerelaxed, zijn lekker gaan eten vanavond en net toen we dachten er een rustige avond van te maken, begon beneden aan het zwembad een concert/feest met lokale muziek en dans.  De muziek was zo luid dat het zelfs in onze kamer was alsof we erbij zaten.  Als er nu iets is wat we niet graag horen en zien, is het net de lokale muziek en dans.  Gelukkig was het ‘feest’ om 23uur afgelopen…

 

We genieten nu nog van de rest van de laatste avond in Albanië.  Morgen rond deze tijd zijn we (als alles goed gaat) weer thuis.

 

Porto Palermo en Dhermi

Na 3 nachten in Sarandë zijn we vanmorgen op onze terugreis richting Tirana vertrokken.

De stad uit geraken is altijd een hele belevenis.  We blijven versteld staan van de rijstijl en verkeerstechnieken van de Albanezen.  Smalle straten, dubbel geparkeerd staan, effe uitstappen om iets te doen of te gaan halen, het hele verkeer achter je kan wachten.  Je de weg afsnijden omdat ze denken dat het dan véél sneller gaat….En de politie die staat er bij en kijkt er naar, echt waar!

We reden eerst naar Porto Palermo, een piepklein haventje met een groot en belangrijk kasteel.

Het kasteel is te bereiken via een korte weg die van het vaste land naar het eilandje waar het gebouw staat loopt.  Het is een driehoekige vesting wat erop wijst de het oorspronkelijk een Venetiaanse burcht is. Ali Pacha heeft deze begin 19^de eeuw omgebouwd tot zijn vesting en voegde er enkele delen aan toe, zoals een ondergrondse donkere gevangenis en ontvangstruimten.  Hijzelf verbleef hier echter maar 2 maal.  Ali Pacha was een despoot maar ook een opportunist, hij wou van vele walletjes eten door te proberen mensen van verschillende culturen naar zijn hand te zetten. Gedeeltelijk lukte hem dat, maar toch werd hij op 82 jarige leeftijd door de Ottomanen onthoofd.  Nu ligt zijn hoofd begraven in Istanboel en de rest van zijn lichaam in het Griekse Ioanina.

 

Tijdens de communistische periode werd het fort gebruikt als opslagplaats van munitie en wapens.

Aan de overkant van het kasteel in de rotsen is er ook weer tijdens de regeerperiode van Hoxha een basis voor onderzeeërs uitgehouwen in de rotsen. Vanaf de kant van de weg kregen we hierop een goed zicht.

 

Onze route van vandaag liep volledig door het binnenland.  Er is weinig bewoning en ook voor de rest weinig…. Geen landbouw ofzo enkel ruige berglandschappen met héél af en toe enkele koeien of ezels of geiten op de weg. Wel een hele mooie weg !

We kwamen aan in Dhermi – onze overnachtingsplaats voor vandaag- en gingen op zoek naar ons hotel.  Madame Google wees ons de weg, maar hoe we ook probeerden, de weg die zij ons aanduidde vonden we niet.  Dan maar effe plaatselijk navragen…Een dame die een soevenierswinkeltje uitbaat, wees ons een weg in, maar daar stond een bord bij dat het enkel voor voetgangers was en bord verboden rijrichting…. Maar ach, deed ze teken, rij daar maar in… kan geen kwaad…. Zo gezegd zo gedaan, zagen we dat enkele meters verderop heel de straat vol auto’s stond en iedereen daar inreed…Uiteindelijk kwamen we aan aan ons hotel, vroegen we aan de receptionist of we wel goed stonden voor het hotel.  Zijn antwoord : natuurlijk je bent hier en ik ben hier toch ook!

 

Toen we in het hotel aankwamen en vertelden dat we zo hadden moeten zoeken naar de juiste weg, zei de receptionist dat er eigenlijk wel een wegwijzer hing, maar die werd afgelopen winter gestolen en nu was het hotel totaal onvindbaar.

Ons hotel ligt dus direct aan zee.  Het is een mooi en eenvoudig hotel, maar door zijn ligging toch wel super.  Groot terras, lekker restaurant, kamer met een terrasje.  Het seizoen is hier echter nog niet begonnen.  Momenteel is er een grote schoonmaak van het strand bezig, nieuwe parasols worden gemaakt, terrasjes worden uitgezet, zand word van de promenade gehaald enz.  Vanaf volgende week zou het hier stilaan echt op gang komen.

 

Voor de derde dag op rij hadden we namiddag regen.  Maar het belangrijkste is dat het mooi weer is als wij vanalles aan ’t bezoeken zijn, dus namiddag regen is niet zo erg alleen spijtig dat de temperatuur toen ook zakte tot 13°

 

 

Butrint

Onze laatste dag in Sarandë en die hebben we besteed met een bezoek aan Butrint.

Butrint is een archeologisch park met resten uit zowel de Griekse als de Romeinse tijd. Het staat op de lijst van UNESCO wereld erfgoed.

De Griekse resten bevatten onder meer de tempel van Esclapius (god van de geneeskunde) het nymfeëum en de nymfenfontein, de acropolis enz…

Romeinse resten, de agora, het theater, een romeinse villa,

Vroeg Christelijke resten zijn er ook in de vorm van het Baptisterium en de Grote Bailica.

Het was een geslaagd en zeer interessant bezoek.  De foto’s geven wel een goede indruk hierover.

 

Omdat ik gisteren iets vergeten was te bekijken in Mesopotam, zijn we na ons bezoek aan Butrint, nog eens daar naartoe gereden, we hadden toch nog tijd over en het is een mooie plek, dus gaan we graag nog eens terug.

Er waren in de kerkmuur namelijk nog enkele mooie marmeren gebeeldhouwde beelden die ik niet gezien had.

 

Gelukkig was het het grootste deel van de dag mooi weer, maar toen we namiddag weer in Sarandë aankwamen begon het daar heel fel te waaien en barste een felle regen en onweerbui los.

Na de regen zijn we nog een laatste keer over de boulevard gaan wandelen en een terrasje gaan doen.

Vanaf morgen rijden we terug noordwaarts richting Tirana.