Na 3 nachten in Sarandë zijn we vanmorgen op onze terugreis richting Tirana vertrokken.
De stad uit geraken is altijd een hele belevenis. We blijven versteld staan van de rijstijl en verkeerstechnieken van de Albanezen. Smalle straten, dubbel geparkeerd staan, effe uitstappen om iets te doen of te gaan halen, het hele verkeer achter je kan wachten. Je de weg afsnijden omdat ze denken dat het dan véél sneller gaat….En de politie die staat er bij en kijkt er naar, echt waar!
We reden eerst naar Porto Palermo, een piepklein haventje met een groot en belangrijk kasteel.
Het kasteel is te bereiken via een korte weg die van het vaste land naar het eilandje waar het gebouw staat loopt. Het is een driehoekige vesting wat erop wijst de het oorspronkelijk een Venetiaanse burcht is. Ali Pacha heeft deze begin 19de eeuw omgebouwd tot zijn vesting en voegde er enkele delen aan toe, zoals een ondergrondse donkere gevangenis en ontvangstruimten. Hijzelf verbleef hier echter maar 2 maal. Ali Pacha was een despoot maar ook een opportunist, hij wou van vele walletjes eten door te proberen mensen van verschillende culturen naar zijn hand te zetten. Gedeeltelijk lukte hem dat, maar toch werd hij op 82 jarige leeftijd door de Ottomanen onthoofd. Nu ligt zijn hoofd begraven in Istanboel en de rest van zijn lichaam in het Griekse Ioanina.
Tijdens de communistische periode werd het fort gebruikt als opslagplaats van munitie en wapens.
Aan de overkant van het kasteel in de rotsen is er ook weer tijdens de regeerperiode van Hoxha een basis voor onderzeeërs uitgehouwen in de rotsen. Vanaf de kant van de weg kregen we hierop een goed zicht.
Onze route van vandaag liep volledig door het binnenland. Er is weinig bewoning en ook voor de rest weinig…. Geen landbouw ofzo enkel ruige berglandschappen met héél af en toe enkele koeien of ezels of geiten op de weg. Wel een hele mooie weg !
We kwamen aan in Dhermi – onze overnachtingsplaats voor vandaag- en gingen op zoek naar ons hotel. Madame Google wees ons de weg, maar hoe we ook probeerden, de weg die zij ons aanduidde vonden we niet. Dan maar effe plaatselijk navragen…Een dame die een soevenierswinkeltje uitbaat, wees ons een weg in, maar daar stond een bord bij dat het enkel voor voetgangers was en bord verboden rijrichting…. Maar ach, deed ze teken, rij daar maar in… kan geen kwaad…. Zo gezegd zo gedaan, zagen we dat enkele meters verderop heel de straat vol auto’s stond en iedereen daar inreed…Uiteindelijk kwamen we aan aan ons hotel, vroegen we aan de receptionist of we wel goed stonden voor het hotel. Zijn antwoord : natuurlijk je bent hier en ik ben hier toch ook!
Toen we in het hotel aankwamen en vertelden dat we zo hadden moeten zoeken naar de juiste weg, zei de receptionist dat er eigenlijk wel een wegwijzer hing, maar die werd afgelopen winter gestolen en nu was het hotel totaal onvindbaar.
Ons hotel ligt dus direct aan zee. Het is een mooi en eenvoudig hotel, maar door zijn ligging toch wel super. Groot terras, lekker restaurant, kamer met een terrasje. Het seizoen is hier echter nog niet begonnen. Momenteel is er een grote schoonmaak van het strand bezig, nieuwe parasols worden gemaakt, terrasjes worden uitgezet, zand word van de promenade gehaald enz. Vanaf volgende week zou het hier stilaan echt op gang komen.
Voor de derde dag op rij hadden we namiddag regen. Maar het belangrijkste is dat het mooi weer is als wij vanalles aan ’t bezoeken zijn, dus namiddag regen is niet zo erg alleen spijtig dat de temperatuur toen ook zakte tot 13°
Geen opmerkingen:
Een reactie posten